Şimdi’yi yaşarken…

 

Artık çoğumuz tek gerçeğin “şimdi” ve “burada” yaşamak olduğunu biliyoruz. Bunu başarmaya çalışıyoruz. Farklı yöntemler deniyoruz. Lakin ‘şimdi’ler üst üste biriktiğinde sonraki ‘şimdi’leri oluşturuyor. Bu durumda içinde olduğumuz ‘şimdi’ye elimizdekinin en iyisini vermek iyi tohumlar ekmek gibi…

Bir apartman kapısına benzettim bu sabah ‘şimdi’yi… Dünden geleceğe açılan demir bir kapı. Dünü bırakıp, geleceğe çıkarken, o koca demir kapıyı, arkandan biri geliyor mu diye bakmadan bırakıp çıkabilirsin. Sert ve haşin… Belki arkandan gelenin yüzüne çarpmıştır, farkında bile değilsindir. Belki de hiç önüne bakmaz, arkana bakarken, yüzüne küt diye kapıyıyı yiyebilirsin…

 

Ya da çıkarken, kapıyı kadife gibi bırakırsın, arkandan… Yumuşacık hareketinle arkanda bıraktıklarının içini ısıtırsın… Dünü kapatırken, nazik ve zarifsindir. Yarına çıkarken, dünle barışık olursun böylece…

 

Şimdi’de yaşamanın da bir raconu var yani. Bugün arkasına hiç bakmadan, sokak kapısını daan diye bırakan sevgili apartman sakinimize bu yazıya ilham olduğu için teşekkürler 🙂  

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s