Resim

“Hayatı bir süreç olarak kabul edebilme olgunluğu…” David Nicholls’ın Bir Gün adlı romanındaki bu tanımlamayı çok sevmiştim.

Çok abartmadan, çok küçümsemeden bir süreç olarak görmek hayatı… Kazık çakacakmış gibi olmasa bile yerleşerek yaşamak bir yandan da… Üstün Dökmen’in bir kitabında vardı, oturuşundan tanırsınız bir insanın hayata bakışını diyordu. Koltuğa şöyle iyice yerleşti mi, yaşamı da öyle sahiplenmiştir diyordu. Ucuna ilişti mi, pek de tadını çıkardığı söylenemezdi. 

Yukarıdaki sözü de çok sevdim bu bağlamda. Bir bahçeyi ekmek, yarına inanmaktır diyor. Aslında tersten de değerlendirilebilir. Yarına inanmak için bahçeyi ekmek de iyi fikir olabilir; ) Beklemek, beklemeye değecek şeyler üretmek…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s