Öylece…

2f6d9d9eead8197eda4b3915073cb4f8

İkiyüzlülüğü görünce ben…

Seni de anlıyorum… Neden öyle olduğunu.

Seyrediyorum öylece..

Sabit alışkanlıklar diyarı

MV5BMTg0NjY4MjIxM15BMl5BanBnXkFtZTgwMTk2MjIyNjM@._V1_Evliliği bitmiş, emekli olmuş bir adam… Ve oğullarıyla problem yaşayan iki aile… Ne ilginç, iki çocuk da kendi aileleriyle ilişki kuramıyor, onları iletişim kurulmaz buluyorlar. Ama gidip sorunlarını diğer ailenin fertlerinden biriyle paylaşıyorlar. Aslında belki iki ailenin ebeveynleri de başka çocuklara gösterdikleri anlayışı kendi çocuklarına gösteremiyor. Oysa ki dinleseler neler duyacaklar…

Güzel film.

Şimdisini beğenmeyenler…

0652fa1908d1c75e506a16f10bbab6af2ccf10d0

Gil, evlenmek üzere olan bir yazar… Nişanlısı ve ailesiyle Paris’e gidiyor ve fantastik bir şekilde kendisini Picasso’ların, Hemingway’lerin zamanında buluyor. Onun için tam bir altın çağ! Ve bir süre sonra, nişanlısıyla arasındaki uyumsuzlukları görmeye başlıyor, o devre gide gele.. Bi de Picasso’nun sevgilisine aşık olmuyor mu? Al bakalım…

Yakınlaştıkları bir gün bir de bakıyorlar, daha da geriye gitmişler. Loutrec, Degas dönemine… Kız tam hayal ettiği yerde. Ona göre Paris’in altın çağı…

Ve kahramanımız orada cümleyi söylüyor işte: Herkesin altın çağı başka. Buranın şimdisine ait olsan, başka bir çağı beğenirdin. Çünkü insanlar hayatlarını beğenmiyorlar. Ya da başka bir deyişle, şimdilerini beğenmedikleri zaman geçmişi özlüyorlar.

Paris’in eski, yeni görüntüleri… Yazarlar, sanatçılar hepsi aynı filmde…

 

 

 

Orada bi yerde…

66bce5b760e252989016f566d2e8baeb

Ne yapmayı seviyorsun? Hangi işle mutlu olursun? seni yataktan heyecanla kaldıracak o şey ne? Durmak istediğin, olmak istediğin yer neresi? Kalbinin frekansı nereyle eş?

Buldun, harekete geç. Hayat harekete geçene yardım da eder…

Her gün kendi kısmetiyle gelir

8fb999c1412bb80a9d009ecca5f4b56f

“Her gün kendi kısmetiyle gelir.”  Korkuyor musun, gelecekten endişeleniyor musun, hatta bu endişeler anksiyete sendromları mı getiriyor beraberinde…

Günlük düşünmeli… Gün be gün, an be an… Çılgınlıklar yapmak değil bahsettiğim, anın içinde kalmak. Hayatta kalmak için, kendini sakinleştirmek için… Her gün kendi kısmetiyle gelir…