Düşünce balonu

Anlatınca hafifler mi insan, yoksa anlattıkça içinden geçiştirebildiğin şeyler ete kemiğe mi bürünür?

Yarın unutacağın şeyler, daha da mı somutlaşır?

Paylaştıkça azaltırmısın, çoğaltır mısın?

Ya da kime anlattığın mı önemli? Seni nasıl destekleyip, avutacağı mı önemlidir yoksa?

Derdini söylemeyen derman bulamaz mı doğru, düne saplanmamak mı?

Yaşadıkça biliyor insan cevabı…

0c341a80a549db78dea8699f4aff8d0b

Advertisements

Hayali diyaloglar

5cd704e9aa0a3fd26dcc80e9740baf2d

:Ne istiyorsun?

:Görülmek…

:Benden ne istiyorsun?

: Beni görmeni…

:Görmüyor muyum?

:Biraz, çok az… Herkesten daha az…

:Öyle değil aslında. Sen görmemem için başını çeviriyorsun.

:Bana öyle geldi. Ben de ne yapayım, ben bakmamış olayım diyorum.

:Önce sen duvar ördün?

:Bilmem öyle mi yaptım?

:Bana öyle geldi. 

İnsanların konuşamadıkları, bana öyle geldilere dönüşüyor. Konuşulabilen iletişimlere… 

 

Kimse ışığını çalamaz

f375ca55c5708ecff674eef1a5f1da25

Zorbalık, acıtma seviciler, üzücüler, gerenler, stresciler ilkokuldan başlayıp, yaşamın her anında varlar. Işığa gölge düşürmek isteyenler olabilir, ama ışık üretmeye devam edersek, kimse ışığımızı çalamaz. O gölgeye saplanmak yerine bildiği yolda ilerlemeli insan.

 

İçimdeki çocuk

cb5d801ee824cdc9bcf7428e9d661675

Daha hafife almak, olaylardan eğlenceli bir taraf çıkartmak, güne gülmek, şakaya vurmak, streste bile topladığın çileklerin tadına varmak…

İçindeki çocukla yaklaşmak dünyaya güzel şey…

 

 

Bazı hayatlar ne hüzünlü.

5177c9c911db0d95c4e7792b83ed7c0c

Dünyanın en kalabalık çevresine sahip gözükürken, yalnız olmak… Tam kendini kabul ettirebilmişken, yaşlanıvermek… Sahnede olmak için çırpınırken, kendini saklamak istemek… Şarkı söylemek hayatıyken, şarkı söylerken hayatın sonuna gelmek…

Bazı hayatlar ne de hüzünlü.