Bazen sadece çocuk gibi olmakta fayda var!

195f90faa28c0e0da197ba6d7c652212

Kızdın mı, dil çıkar gitsin…

Advertisements

Geri adım atmak…

Sen bi’ şey söylersin, öteki başka bi’ şey. Sen bi’ şey istersin, öteki başka bi’ şey. Ya direnir, diretirsin. O da direnir, diretirse çelişir, çekişirsin.

Ya da geri adım atarsın. Bu bazen huzur getirir, esnek olursun, değiştirmek fikrini huzursuz ettiğinde, ya da geri çekilen hep sen olduğunda zaten yorulursun.

“Hep sen, hep sen nereye kadar, hep ben ben nereye?”

Bu şarkı da yazının tam üstüne denk gelmez mi? Tesadüf diye bişey yoktur ; )

https://open.spotify.com/track/6rqhLSJA5p4V56ECWoqG60

Beyin Cimnastiği

“Etrafımızdaki herkes Yaradan’ın bize emaneti”… diye düşünürsek. İlişkide bulunduğumuz herkes, bizim etrafımıza onlara iyi bakmamız ve şefkat duymamız, hayatlarını kolaylaştırmamız için koyuldularsa…

Onlara nasıl bir özen gösteririz? Nasıl davranır, nasıl hissederiz?

Kolayca affetmez miyiz mesela?

Bi’ fikir…

Sevdiklerinize vereceğiniz belki de en güzel hediye!

“Kulak vermek”… Yıllarca her türlü ıvır zıvırı verdiniz. Çula çaputa dünya kadar para verdiniz. Ne kadar pahalı olursa o kadar iyi dediniz. En kıymetli olanı “gerçekten” “hakkıyla” verebildiniz mi? Şöyle dolu dolu kulak verebildiniz mi? Ne hissediyor? Ne diliyor? Gözleri ne söylüyor? Yüreğinden ne geçiyor? Neyi bilmenizi istiyor? Neyi değiştirmek, neyle devam etmek istiyor?

Herkese  sevdiklerine, hatta sevmediklerine “kulak verecekleri” günler diliyorum…

Eyvallah!

Bazen ne yaparsan yap, olduramadığın durumlar, sürdüremediğin huzurlar var ya… “Eyvallah” böyle durumların ilacı gibi. Eyvallah’ta hem bi kabulleniş, akışa bırakış, ne yapalım elimizden geleni yaptık düşüncesi var. Eyvallah dedikten sonra belki bakış açısı da değişiyor. Değiştirmeye çalışma, fırtınayı durdurma gayreti son buluyor. Alınacak dersler var her koşulda…

Diil mi ama!?

Screen Shot 2014-06-30 at 12.06.25 PM

Birini sevmemek diye bişey yok benim kitabımda. Sadece nasıl ki her bitkinin büyüyüp serpilebileceği farklı toprak ve hava koşulları var, benim de yanlarında rahat edip geliştiğim, kendimi rahatça bırakabildiğim insanlar var.

1. grup için yani bana huzur vermeyen insanlar için kendimi suçlamaktan vazgeçince bunu  daha rahat görebildim : )